Τα «πεταχτά» αυτιά είναι ένα χαρακτηριστικό που κληρονομείται από τους γονείς ενός παιδιού. Πρόκειται για μία πολύ συχνή συγγενή ανωμαλία των πτερυγίων των αυτιών κι αυτό αποτελεί τη συχνότερη αιτία για αυτή τη δυσπλασία. Με την ωτοπλαστική επιτυγχάνεται η διόρθωσή της, η μείωση ή αύξηση του μεγέθους του αυτιού ή του λοβίου. Είναι μια επέμβαση που συχνά γίνεται από την παιδική ηλικία. Τα παιδιά εκφράζουν στους γονείς τους το πρόβλημά τους και τελικά οδηγούνται στον πλαστικό χειρουργό.

Πώς γίνεται;

Η επέμβαση γίνεται στο χόνδρο που είναι και ο σκελετός του αυτιού. Η τομή γίνεται στο πίσω μέρος κι έτσι η ουλή δεν είναι εμφανής. Μέσω αυτής της τομής, διαμορφώνεται ο χόνδρος. Για να μην επανέλθει στο αρχικό του σχήμα, γίνεται χάραξη στα σημεία των πτυχών, ώστε να μπορέσει να διπλώσει και συρράπτεται με ειδικά απορροφήσιμα ράμματα. Έτσι το αυτί γυρίζει προς το μέρος του κεφαλιού και σταθεροποιείται στη νέα του θέση. Στις περιπτώσεις που τα αυτιά είναι μεγάλα, αφαιρείται τμήμα του χόνδρου και διαμορφώνεται το σχήμα του.

Η διαδικασία διαρκεί περίπου μία ώρα και δε χρειάζεται νοσηλεία. Στους ενήλικες γίνεται με τοπική αναισθησία, ενώ στα παιδιά, κυρίως για την αντιμετώπιση του φόβου τους, μπορεί να εφαρμοστεί ήπια νάρκωση(μέθη).

Στην περίπτωση της μικρωτίας, όταν δηλαδή το πτερύγιο είναι ελλειμματικό, η αποκατάσταση είναι λίγο πιο περίπλοκη, αφού πρέπει να δημιουργήσουμε ένα νέο πτερύγιο. Συνήθως χρησιμοποιούμε το υπάρχον δέρμα ή δανειζόμαστε δέρμα και χόνδρο από άλλα σημεία(μόσχευμα). Η επέμβαση γίνεται σε δύο στάδια. Στο πρώτο τοποθετείται το χόνδρινο εκμαγείο του αυτιού που έχει δημιουργηθεί και στη συνέχεια γίνονται οι διορθωτικές επεμβάσεις που θα του δώσουν μια φυσική όψη.

Μετά την επέμβαση

Το κεφάλι καλύπτεται με έναν επίδεσμο για να σταθεροποιηθούν τα αυτιά στη νέα τους θέση. Ο επίδεσμος αφαιρείται μετά από 1 με 2 ημέρες και στην θέση του τοποθετείτε μία ειδική κορδέλα προκειμένου να επιστρέψει κάποιος στις δραστηριότητές του. Τα ράμματα (όταν αυτά δεν είναι απορροφήσιμα) κόβονται περίπου στις 10 ημέρες μετά την επέμβαση ενώ συστήνεται αντιβιωτική αγωγή προληπτικά. Τυχόν μετεγχειρητικός πόνος αντιμετωπίζεται με ήπια αναλγητικά. Γενικά η αποθεραπεία διαρκεί περίπου 1 εβδομάδα το οίδημα από τους χειρισμούς στην επέμβαση υποχωρεί στις 10 ημέρες και σταδιακά έχουμε το τελικό αποτέλεσμα σε διάστημα ενός μήνα.

Αποτέλεσμα και διάρκεια

Το αποτέλεσμα είναι μόνιμο και  συνήθως ενθουσιάζει τον ασθενή, αφού με έναν πολύ απλό τρόπο, απαλλάσσεται από μία αισθητική δυσμορφία που του στερούσε την αυτοπεποίθηση ή, στην περίπτωση των παιδιών, ήταν λόγος για πειράγματα.