Μία από τις πιο συνηθισμένες επεμβάσεις που αφορούν στη βελτίωση της εικόνας του προσώπου είναι η ρινοπλαστική. Με τις σύγχρονες μεθόδους που ακολουθούνται, υπάρχουν πλέον πολλοί τρόποι να αντιμετωπιστούν προβλήματα στη μύτη και οι επεμβάσεις γίνονται εύκολα και ανώδυνα. Υποψήφιοι για ρινοπλαστική είναι όσοι ενδιαφέρονται να αντιμετωπίσουν προβλήματα όπως η καμπούρα στη ράχη της μύτης (σκολίωση) , η στραβή ή η μεγάλη μύτη, δυσμορφίες στο ακρορίνιο, δυσκολία στην αναπνοή( σκολίωση ρινικού διαφράγματος). Επεμβάσεις στη μύτη γίνονται επίσης σε ασθενείς με λαγωχειλία ή υπερωιοσχιστία ή για να διορθωθούν προβλήματα που προκλήθηκαν από κάποιον τραυματισμό.

Πώς γίνεται;

Υπάρχουν δύο τεχνικές που ακολουθούνται προκειμένου να πραγματοποιηθεί η ρινοπλαστική: ανοικτή ρινοπλαστική και κλειστή ρινοπλστική. Στην ανοιχτή ρινοπλαστική, η οποία επιλέγεται για δύσκολες περιπτώσεις, γίνεται μια τομή στη στυλίδα της μύτης σε σχήμα Λ. Το δέρμα ανασηκώνεται, ώστε να αποκαλυφθούν τα οστά και οι χόνδροι της μύτης. Έτσι γίνεται ορατή όλη η ανατομία της μύτης και είναι δυνατή μια ολοκληρωμένη παρέμβαση σ’ αυτήν. Η δυνατότητα επισκόπησης όλου του σκελετού της μύτης δίνει τη δυνατότητα να διαμορφωθεί με ακρίβεια το σχήμα και να υπάρχει ακριβέστερη τοποθέτηση μοσχευμάτων και ραμμάτων στο εσωτερικό της μύτης. Η εξωτερική τομή είναι ανεπαίσθητη και εξαφανίζεται σε διάστημα τριών μηνών.

Στην κλειστή ρινοπλαστική οι τομές γίνονται μέσα στα ρουθούνια της μύτης. Η μέθοδος αυτή επιλέγεται για απλές ρινοπλαστικές, κυρίως για την αφαίρεση της καμπούρας ή για βελτιώσεις στο ακρορίνιο. Κι αυτό επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα επισκόπησης σε όλη την ανατομία της μύτης. Για τις διορθώσεις στο ακρορίνιο δημιουργούνται δύο τομές στο εσωτερικό της μύτης, ώστε να αποκαλυφθεί το κάτω τμήμα της.

Οι επεμβάσεις στο ακρορίνιο είναι συνήθως οι πιο απλές αλλά και οι πιο συχνές, γιατί μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές αλλαγές στην εμφάνιση του προσώπου. Γίνονται παρεμβάσεις στον όγκο, την προβολή αλλά και στις γωνίες του. Ενώ συχνά τοποθετούνται μοσχεύματα για την αύξηση του όγκου όπου χρειάζεται ή για τη βελτίωση της αναπνοής. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ο βαθμός δυσκολίας ανεβαίνει κι έτσι προτιμάται η ανοιχτή μέθοδος.

Επεμβάσεις για τη σκολίωση ρινικού διαφράγματος γίνονται όταν εξαιτίας της προκαλούνται δυσκολία στην αναπνοή, ροχαλητό, προβλήματα στους παραρινικούς κόλπους, πονοκέφαλοι και άλλα λειτουργικά προβλήματα. Συχνά, σε περιπτώσεις ρινοπλαστικής σε μεγάλη μύτη, είναι απαραίτητη και η διόρθωση του διαφράγματος, ώστε να μην υπάρχουν προβλήματα στην αναπνοή. Ενώ ορισμένες φορές, μαζί με το διάφραγμα, χρειάζεται να διορθωθούν και οι κόγχες στα πλάγια της μύτης. Η διάρκεια της επέμβασης συνήθως δεν ξεπερνάει τη μία ώρα και συνήθως γίνεται με γενική αναισθησία. Εκτιμάται ότι το 80% των ανθρώπων έχουν στραβό διάφραγμα και συχνά αυτό ευθύνεται και για μία στραβή μύτη. Ωστόσο το ποσοστό αυτών που έχουν πρόβλημα εξαιτίας αυτής της κατάστασης, είναι πολύ μικρότερο.

Μετά την επέμβαση

Η ρινοπλαστική είναι μια ανώδυνη επέμβαση, ωστόσο οι πρώτες μέρες δεν είναι εύκολες. Τοποθετούνται στην μύτη ειδικοί νάρθηκες σιλικόνης και μικρά ταμπόν (ειδικά σφουγγαράκια) ώστε να σταθεροποιήσουν το τελικό σχήμα και να απορροφήσουν τυχόν εκκρίσεις  που προκαλούνται από τους χειρισμούς στο χειρουργείο. Γι ‘ αυτό τον λόγο η μύτη θα είναι μπουκωμένη, αλλά θα πρέπει να αποφεύγετε να τη φυσάτε έντονα. Συστήνεται αντιβιωτική αγωγή και παυστίπονα καθώς και πλύσεις με φυσιολογικό ορό. Περίπου στις 3 ημέρες από το χειρουργείο αφαιρούνται τα ταμπόν και γίνεται η πρώτη πλύση και αλλαγή στο ιατρείο. Τα ράμματα αφαιρούνται μαζί με το νάρθηκα περίπου στις 5 ημέρες . Το οίδημα και οι μελανιές ακόμη και στα μάτια είναι φυσιολογική αντίδραση και θα διαρκέσουν περίπου μία εβδομάδα. Τόσο είναι και το διάστημα κατά το οποίο θα χρειαστεί να περιμένετε μέχρι να επιστρέψετε στη δουλειά σας.

Αποτέλεσμα

Σε δύο εβδομάδες, και με την υποχώρηση του οιδήματος, αρχίζει να γίνεται ορατό το αποτέλεσμα της επέμβασης, ενώ το οριστικό σχήμα θα είναι ορατό σε 6 περίπου μήνες.