Γενικά

Οι σπίλοι, ευρύτερα γνωστοί ως «ελιές», είναι συγκεντρώσεις τροποποιημένων κυττάρων και η εμφάνισή τους είναι φυσιολογική. Βρίσκονται είτε στην επιδερμίδα είτε φτάνουν και βαθύτερα ως το χόριο. Άλλοι άνθρωποι έχουν περισσότερους και άλλοι λιγότερους σπίλους, ενώ υπάρχουν οι συγγενείς σπίλοι, δηλαδή αυτοί που έχουμε από τη γέννησή μας, και οι επίκτητοι σπίλοι, δηλαδή εκείνοι που εμφανίζονται με το πέρασμα του χρόνου. Οι σπίλοι μπορούν να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος ή του προσώπου, αλλά συχνά εντοπίζονται περισσότερο στις περιοχές του σώματος που εκτίθενται περισσότερο στην ηλιακή ακτινοβολία. Εκτός από τον ήλιο, η κληρονομικότητα είναι βασικός παράγοντας στην εμφάνισή τους. Οι σπίλοι μπορεί να είναι μικροί ή μεγάλοι, επίπεδοι ή να εξέχουν από το δέρμα, σαν όζοι. Όλοι οι σπίλοι δεν είναι επικίνδυνοι και η αφαίρεσή τους μπορεί να έχει να κάνει και με αισθητικούς λόγους. Πάντως είναι καλό να κάνουμε χαρτογράφηση σπίλων και να παρακολουθούμε την ανάπτυξή τους. Η παρακολούθηση και η αφαίρεση ή όχι ενός σπίλου, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο θα αφαιρεθεί, είναι αποφάσεις που παίρνει ο γιατρός μας.

Επικινδυνότητα

Όλοι οι σπίλοι δεν είναι επικίνδυνοι και οι παράγοντες που καθορίζουν την επικινδυνότητα ενός σπίλου, η οποία πιστοποιείται ξεκάθαρα από την κλινική εξέταση και την ψηφιακή χαρτογράφηση από το γιατρό, είναι η ύπαρξη ασυμμετρίας, τα ακανόνιστα όρια, το χρώμα, η διάμετρος και η οποιαδήποτε αλλαγή στο σχήμα, στο χρώμα, στη συμπεριφορά του σπίλου κλπ.

Αφαιρετικές Διαδικασίες

Καταρχάς είναι βασικό να γνωρίζουμε πως κάθε σπίλος που αφαιρείται από το σώμα μας στέλνεται για βιοψία. Αυτό είναι το πρωτόκολλο και ακολουθείται απαρεγκλίτως, είτε ο σπίλος είναι όντως επικίνδυνος είτε ακόμη κι αν έχει αφαιρεθεί για καθαρά αισθητικούς λόγους. Οι σπίλοι μπορούν να αφαιρεθούν:

-Με καυτηριασμό. Αυτό γίνεται είτε με διαθερμία ηλεκτρισμού είτε με ραδιοκύματα είτε ακόμη και με ειδικά οξέα, που «καίνε» τον σπίλο, εξαφανίζοντάς τον. Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται κυρίως σε μικρούς σπίλους που δεν θεωρείται πως υπάρχει καμία περίπτωση να είναι κακοήθεις και δεν χρειάζονται ράμματα. Το σημάδι που μένει εξαφανίζεται σταδιακά μέσα στους επόμενους μήνες.

-Με Laser. Η ενέργεια του laser απορροφάται από τη μελανίνη του σπίλου και οδηγεί στην εξάχνωσή του. Δεν απαιτούνται ράμματα και το όποιο σημάδι εξαφανίζεται εντός των επόμενων μηνών. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται για μικρούς και επίπεδους σπίλους, για τους οποίους δεν υπάρχει υποψία επικινδυνότητας.

-Χειρουργικά. Η εκτομή σπίλων με νυστέρι είναι ένα μικρό χειρουργείο που γίνεται με τοπική αναισθησία και εφαρμόζεται, ώστε να αφαιρεθεί ολόκληρος ο σπίλος από τη ρίζα του μαζί με τμήμα του ιστού που τον περιβάλλει και να σταλούν για βιοψία. Ουσιαστικά είναι η ενδεδειγμένη μέθοδος για κάθε ύποπτο σπίλο, που χρειάζεται έστω και την παραμικρή διερεύνηση. Η τομή κλείνει με ράμματα και πιθανός να αφήσει πίσω κάποιο μικρό σημάδι.